
Eeuwenlang was het gebied rond Woudbloem moeras en lag het centraal aan vaarstelsels met schoon water. Turf werd opgegraven, maar verder was het slechte grond voor grasland of akkers. Rond 1900 kwam de aardappelteelt op. Het knooppunt van waterwegen in een gebied waar vervoer over water het belangrijkste transportmiddel was en het zuivere water in Woudbloem was de reden dat hier in 1904 een aardappelmeelfabriek werd gebouwd. Die oefende grote invloed uit op de inrichting van het dorp.
Van zuiver water naar stank
Het stinkende water dat de fabriek produceerde loosde het op het oppervlaktewater. De kwaliteit hiervan werd zo slecht dat er angst voor cholera ontstond. Onder dreiging van het intrekken van hun vergunning zocht de aardappelmeelfabriek noodgedwongen een andere manier om het water kwijt te raken. Dat werd een bezinkingsgat iets ten noorden van de fabriek. Via een circa tien meter lange duiker en met hulp van een molen, de Windmotor, werd vervuild water van het lager gelegen fabrieksterrein naar het bezinkingsgat geslagen.
Nog steeds ligt de duiker hier, inmiddels vooral in gebruik door dieren als verbinding onder de doorgaande Slochter Ae weg door het dorp. In de voormalige aardappelmeelfabriek zit nu Marine Service Woudbloem.