‘Koekoek, koekoek’. Ook voor de leek is een koekoek goed te horen. In ’t Roegwold hebben ze een goed thuis. Zowel man als vrouw zijn vrij groot en hebben lange staarten, de mannen gaan in blauwgrijs verenpak en de vrouwen in roestbruin.
Hun jongen laten uitbroeden en opvoeden door andere vogels, dat is de strategie van koekoeken. Een vrouwtje legt ongeveer tien eieren, elk in een ander nest. Dat kan van een karekiet zijn, een graspieper of een rietzanger. Sommige vogels herkennen het ei als van een ander en werken het uit het nest. Dat doen bijvoorbeeld de bosrietzangers. Andere vogels merken er niets van en broeden het uit. En daar gaat het om.
Dat karakter zit in de genen. Want het uitgekomen koekoeksjong zet stiefbroers en -zussen snel overboord, zowel eieren als kuikens. De veel kleinere opgedrongen pleegouders putten zich wekenlang uit in het leveren van voedsel. Na ongeveer een maand trekt het koekoeksjong zelfstandig de wijde wereld in en kunnen de adoptie-ouders een nieuwe poging ondernemen om eigen kroost te krijgen en op te voeden.