
Tegen het vallen van de avond zindert het in het voor- en najaar van de acrobatische spreeuwen, bijvoorbeeld rondom Ae’s Woudbloem. Van alle kanten roetsjen kleine groepen die de dag samen zijn opgetrokken naar één punt om veilig samen te overnachten. In een groeiende groep van soms duizenden vogels golven ze in de meest bijzondere vormen over het gebied.
En ze scheren door de lucht zonder onderling te botsen. Dat komt omdat alle spreeuwen in de wolk met dezelfde snelheid vliegen (circa 36 kilometer per uur) en elke spreeuw zeven buurvogels in de gaten houdt. Wiekt eentje net een iets anders kant op, dan volgen deze buren automatisch. Doordat het even duurt voor de beweging alle spreeuwen bereikt, krijgt de wolk telkens een andere vorm. Zo’n richtingsverandering komt onder meer doordat de voorste spreeuwen na het passeren van de slaapplaats omdraaien of omdat een jager in de zwerm duikt.
Want grotere jagers zijn er ook in ‘t Roegwold. Buizerds speuren vanuit boomtoppen of palen naar smakelijke muizen of kleinere vogels. Grauwe en blauwe kiekendieven jagen juist vanuit continue beweging en in duikvlucht naar iets dat hun scherpe oog is opgevallen.